In Therapie

Afgelopen maandag begon één van de mooiste televisieseries van de Nederlandse televisie weer. Namelijk: In Therapie. Vorig seizoen heb ik het elke dag trouw gevolgd en dat ben ik dit jaar weer van plan. In eerste instantie baalde ik dat Jacob Derwig de psychotherapeut niet meer was, maar eigenlijk vind ik Peter Blok nog beter. De man straalt rust uit, de rust die een psychotherapeut – naar mijn idee – moet hebben. Daarnaast vind ik de dialogen erg sterk. Geen cliché vragen (oké, soms wel, maar grotendeels niet) en mooie zinnen.

Ik ben er dol op. Wat jij?

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Serie, Televisie

Koos.

Mijn poes Koos houdt er van om gefotografeerd te worden. Hij speelt altijd nét even iets extra enthousiast als ik met mijn camera voor zijn neus sta en hij is nét iets energieker. En ja, dat levert soms leuke / lieve / schattige / knuffelbare plaatjes op.

Koos klimt uit de mand.

2 reacties

Opgeslagen onder Fotografie

Eten, Bidden, Beminnen

‘Verder ben ik niet in staat grenzen te stellen met mannen. Of misschien is dat niet helemaal eerlijk. Om grenzen te stellen moet je eerst grenzen hébben, hè? Ik ga echter helemaal op in degene van wie ik hou. Ik ben een permeabel membraan. Als ik van je hou, mag je alles van me hebben. Ik gun je mijn tijd, mijn toewijding, mijn kont, mijn geld, mijn familie, mijn hond, het geld van mijn hond, de tijd van mijn hond – alles. Als ik van je hou, draag ik al je pijn voor je, neem ik al je schulden van je over (in elke zin het woord), neem ik je in bescherming tegen je eigen onzekerheid, zie ik allemaal goede eigenschappen in je die je eigenlijk helemaal niet hebt en koop ik kerstcadeautjes voor je hele familie. Ik geef je de zon en de regen, en als die even niet voorhanden zijn, dan hou je ze van me te goed.’

Dit geldt ook voor mij. Wat is een groot deel van dat boek herkenbaar en wat wil ik nu graag reizen. Elizabeth Gilbert met Eten, Bidden, Beminnen is echt een heerlijk boek.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Lezen